تبليغاتX
یادداشت‌های یک دیو بدنام
جمعه هفدهم اسفند 1386
لیلی و مجنون‌های شیمیایی

" پیکان‌های کیوپید (خدای عشق) چنانچه ابتدا به ماده‌ای شیمیایی با نام غیر رمانتیک و نه چندان خیال انگیز فنیل اتیل آمین آغشته نمی‌شد، هرگز موثر واقع نمی‌شد. بدون اکسی توسین نیز واکنش‌های بدن انسان هرگز به خلق تراژدی‌هایی همچون رومئو و ژولیت نمی‌انجامید. "

- پسره نکبت رو می‌بینی چشماش گیر کرده رو من، شیطونه می‌گه برم با ناخونام چشاشو دربیارما. آشغال بیرخت، با اون دماغش

+ آخی، این برچسب ناخونا رو از کجا گرفتی؟ خیلی نازن

- آره؟‌! ازتندیس خریدم، خیلی چیزای خوشگلی داره.

" PEA یک آمفتامین طبیعی و مشهورترین ماده شیمیایی مربوط به عشق است که احساساتی همچون پرواز کردن در آسمان و بر فراز جهان بودن ناشی از کشش به سوی معشوق را در شما پدید می‌آورد و همان است که انرژی لازم برای بیدار ماندن تا صبح و مغازله‌های تلفنی را تامین می‌کند "

- اوه! عجب دافیه، شاسی رو داری؟ توپ.

- زیست شناسی می‌خونه، ورودی ۸۵، بچه تهران، تا به حال هم با کسی نپریده تو دانشگاه.

- ماشالله آمارا در حد فینال لیگ قهرمانان.

- چه کنیم دیگه، کارمون درسته.

"PEA یا مولکول عشق در نتیجه یک‌سری اعمال ساده فریبنده همچون تلاقی دو نگاه یا تماس دو دست از مغز ترشح می‌شود. هیجانات سرگیجه‌آور، ضربان تند قلب و نفس زدنهای بریده بریده مانند اینها متاسفانه چیزی جز نشانه‌های بالینی مصرف بیش از حد این ماده شیمیایی در بدن قرد عاشق نیستند"

- نبودی امروز، طرف اومد پیشنهاد داد بهم. بیچاره سرخ کرده بود

- شوخی می‌کنی؟ چی شد؟ تا دیروز که سیریش دهاتی بود، حالا شد بیچاره؟ خب حالا تعریف کن ببینم، چی گفت؟

" ممکن است کسانی به این مولکول معتاد شوند. از آنجا که بدن نسبت به این مواد مقاومت پیدا می‌کند، برای رسیدن به همان درجه از حال، مصرف آن کم کم بالا می‌رود. از این رو برای برآوردن نیاز خود ناگزیرند روابطشان را مدام تجدید کنند"

- الو، سلام عزیزم، کوشی؟ کجا وایستادی؟

- کنار تلفن عمومی خواهران، بای بای

- آهان... آخی، چه ناز. موموشی من. بوس

- نکن تابلو، تو دیدیم. ولی به درک، باشیم خوب. منم بوس پیشی...

" دانشمندان می‌گویند که پس از یک دوره معینی که بین یک سال و نیم تا چهار سال طول می‌کشد، بدن فرد به محرک‌های عشقی عادت می‌کند... نرخ طلاق در سال چهارم ازدواج به اوج خود می رسد. در این زمان شالوده های شیمیایی عشق شورانگیز فرو می‌ریزد. شاید نام فیلم کلاسیک مرلین مونرو، "خارش هفت ساله" را باید "خارش چهار ساله" می‌گذاشتند.

- الو... الو... الو...........

- بیب... بیب... بیب... بیب...

 

* مطالب علمی از مجله شهروند امروز

+ نوشته شده در 11 بعد از ظهر توسط مسعود.